Het woord zelfgenezing roept verschillende gevoelens op, merk ik vaak. Ik twijfelde ook of ik mijn online congres en mijn praktijk zo kon noemen. Maar hoe langer ik me hier mee bezig hou en met mensen de oorzaken achter hun ziekte help zoeken en verklaren, des te meer besefte ik dat het niet anders kon zijn. Als eerste is vaak de reactie dat het alleen om natuurlijke genezing zou gaan. Ook roept het soms de vraag op van falen of schuld: als ik mezelf niet kan genezen, dan doe ik het niet goed. Of als iemand ernstig ziek is, dan is dat “zijn eigen schuld”? Of als ik met behulp van reguliere of alternatieve behandelingen ben genezen ben ik dan niet “zelf genezen”?

De mens bestaat minstens 200.000 jaar en de aarde ongeveer 4,5 miljard jaar. Zonder chemische behandelingen, zonder medicijnen of vaccinaties, het draaide altijd door. Tot nu toe bestond dat allemaal vanzelf volgens de universele en biologisch wetten. Als dat niet zo was, was de mens allang uitgestorven en had ik dit nu niet geschreven. We kunnen er dus op vertrouwen dat de natuur weet wat ze doet en dat er geen fouten worden gemaakt. Dat we iets soms niet begrijpen, betekent niet dat het kwaadaardig of verkeerd is, zoals ziektes vaak worden geïnterpreteerd. Deze interpretatie schiet heel erg te kort. Het is beter om de kans te grijpen ons te verdiepen in de betekenis van ziekte en de reden dat we onszelf ziek maken, op te lossen.

Want als we onszelf (onbewust) ziek maken, kunnen we onszelf ook weer beter maken. Maar als we denken dat ziekte ons overkomt, dan zijn we overgeleverd.

Ons lichaam is ons huis

We mogen een poosje in ons lichaam wonen. Ons lichaam toont wat er met ons is gebeurd. Welke ervaringen we hebben gehad, hoe “levensbedreigend” waren de situaties die onze ouders mee maakten?  Net als een gewoon huis, zouden we ook ons “eigen huis” zo nu en dan op moeten ruimen en herstellen. Zowel van binnen als van buiten.

Waar vinden we de trauma’s?
Als we kijken naar een jong in de natuur, die is zonder zijn moeder ten dode opgeschreven. Bij de huidige mens is het niet anders, we leven nog steeds volgens die oude biologische natuurlijkwetten. Voor een klein kind is zijn moeder de hele wereld. Een kind dat na de geboorte bij zijn moeder wordt weggehaald, heeft een traumatische ervaring. De geboorte zelf, tegenwoordig bijna altijd in een onveilige, medische omgeving, is helaas maar al te vaak een trauma. Alles gaat ‘aan’, in de overlevingsstand, deze indrukken liggen voor altijd vast in het celgeheugen van het kindje.

Een kind ligt soms lang in een couveuse of wordt al vroeg naar de opvang gebracht. Ook daar zien we vaak de eerste traumatische inslagen die de rest van het leven uitwerkingen hebben. Want zonder moeder is er geen overleving mogelijk in de natuur. De moeder zorgt voor warmte, voeding, bescherming, liefde. Zonder de moeder verhongert een kind, gaat het dood van de kou of wordt het opgegeten door wilde dieren.

Overleven
De moeder geeft het kind het leven bij de geboorte, maar na de geboorte geeft de moeder het kind het overleven via de voeding, bescherming, warmte en liefde via haar borsten. Dat gaat allemaal vanzelf. Ons hele leven lang. Als in die band een traumatische beleving zoals een scheiding, zorg of strijd is, dan is daar in de meeste gevallen het ontstaan van borstkanker te vinden. In de relatie met onze moeder, waar wij kind van zijn, maar ook in de relatie met onze eigen kinderen, waar wij de moeder van zijn. En zelfs als je bijv. een zaak of dier als “jouw kindje” ervaart, kunnen borsten daarop reageren. En aan de andere kant, de partner, de vader van onze kinderen die ook verantwoordelijk is voor de overleving van ons nageslacht. Als die wegvalt, ook dan is er kans op fysieke reacties, als we ons onvoldoende verbinden met de impact van wat er gebeurde. Meestal wordt het snel weggedrukt, we moeten immers door.

Betekent zelfgenezing dat “alleen” ik – en wie is deze “ik” mijn lichaam kan genezen van een ziekte?
Of gaat het om een ​​diepere, meer allesomvattende genezing, een vrede met wie ik ben, in de omstandigheden die ik meemaak(te) en dus ook met eventuele symptomen in mijn lichaam. Deze vrede gaat verder dan ons lichaam. Aan de ene kant zijn we ons lichaam  (of wonen we er in) en door het te leren lezen, vergroten we de kans op gezondheid enorm. Door autonoom te leven, onze eigen weg te kiezen. Tegelijkertijd zijn we veel en veel meer dan ons lichaam. De vraag rijst: zit onze ziel in ons lichaam of is ons lichaam in onze ziel…. Is het niet zo dat onze ziel overal is en via ons lichaam het aardse leven wil ervaren?

Zelfgenezing betekent voor mij, mezelf leren kennen en mijn verantwoordelijkheid nemen om dat wat mij niet goed doet, te veranderen. Leren autonoom te zijn op alle niveaus van het leven.

 

 

Misschien is het wakker worden uit een diepe slaap. Misschien dacht ik dat mijn lichaam en ik gescheiden zijn, dat wat ik in mijn leven meemaak en mij emotioneel raakt, niets te maken zou hebben met de symptomen en ziektes die ik heb. Alsof iemand gescheiden zou kunnen zijn van alles wat om hem heen gebeurt. Of van alle omstandigheden waaruit we zijn ontstaan. Deze gedachte dat het leven, deze ziekte, mij overkomt en dat ik machteloos ben overgeleverd aan wat ik ervaar.

Je kunt ziekte ook zien als een uiterste poging van het lichaam om jou het leven te redden. Zodat wat je tot nu toe niet kon verwerken, nu eindelijk aangaat. De symptomen laten namelijk precies het verhaal zien wat jij meegemaakt hebt. Zoals borsten staan voor de functie voeden, verzorgen, bescherming, liefde…

Je mag je overtuigingen, je gedachten, je gevoelens onder de loep nemen en je er los van maken. Dat wat vroeger een overlevingsstrategie was om de aandacht van onze ouders te krijgen, zodat we konden overleven, dient ons nu niet meer als volwassene. Het werkt tegen ons.  En ja, jij hebt deze strategie ook. Iedereen heeft het.

Lijd jij nog?
Het gaat om beseffen dat je niet meer de persoon hoeft te zijn die een trauma heeft ervaren en daaronder nog altijd lijdt, maar je realiseren dat je heel wat anders bent: bewustzijn, goddelijk, ziel, bron. En dat we altijd kunnen vertrouwen op de wijsheid van ons lichaam. Het is een beslissing, een keuze.

Verandert er echt iets als je deze kennis hebt? Ja heel veel. Door inzicht verandert je angst en weet je hoe je het aan moet pakken. En dat laatste daar gaat het om. HET DOEN. De veranderingen in de praktijk brengen. Anders handelen, andere gedachten, worden andere emoties, worden andere stoffen in je lichaam en dus een andere uitkomst.

Je gaat deze informatie in je leven implementeren en er naar leven. Hierdoor maak je eigen nieuwe ervaringen die de oude traumatische ervaringen overschrijven. In je hersenen worden nieuwe verbindingen gemaakt en oude verdwijnen. Blijf ik in angst leven of kijk ik door deze oude programma’s van angst, verdriet, geweld, leugens en bedrog heen en maak ik me er bewust van los?

Dat betekent in jezelf kijken, in plaats van naar buiten en naar de ander die jou zoveel heeft aangedaan of die ene gebeurtenis waar je nog steeds onder lijdt. We zijn niet machteloos. Maar ons zo voelen, is veilig, het was immers ooit ons overlevingsmechanisme. En dat draait. Of we willen of niet. Tenzij we het zien en het bewust gaan veranderen. Gezond worden, heeft dus te maken met keuzes maken. Zieke is de actie naar binnen, het is de actie die je niet naar buiten kon maken.

Veel mensen gaan aan de slag met voeding of alternatieve middelen. Het is goed om je lichaam in de best mogelijke omstandigheden te brengen. Als echter het probleem, het drama, het conflict niet wordt opgelost of steeds opnieuw aanwezig is, is diepe genezing niet mogelijk en duikt het drama later opnieuw op. Alsof het wordt aangestuurd uit het verleden.

Zelfgenezing begint in mij, als ik in staat ben precies dat te veranderen wat me ziek maakte. 

Bewustzijn

Niemand of niets kan mij genezen, want voor mij persoonlijk heeft heling te maken met bewustzijn. Ik kan inspiratie en hulp in welke vorm dan ook, van buitenaf halen, maar of ik bewust wil worden of niet, dat hangt helemaal van mij af. Altijd weer vallen we in de oude programma’s terug. Het onvermijdelijke gevolg als ik in mijn hoofd leef en in mijn hoofd alle onzin geloof die door anderen wordt verteld of die je jezelf graag vertelt. Oefen in bewust ZIJN en vertrouwen in jezelf.

En als je denkt dat jij die programma’s niet hebt, heb je het mis.

En in dit bewustzijn kun je op elk moment opnieuw beslissen of je wilt blijven gehoorzamen aan deze programma’s met de fysieke problemen tot gevolg. Of je kunt oefenen om verankerd te zijn in jezelf, te zakken in je gevoel en weer in het midden uit te komen. Des te rustiger het in jou wordt. Het prachtige resultaat is dat jouw lichaam blij is en ontspant en dus geneest! Jij bent eindelijk vrij en jouw lichaam kan doen wat absoluut natuurlijk is: Namelijk jezelf genezen.

Zelfgenezing gebeurt als ikzelf opzij stap en mijn lichaam laat doen waarvoor het is gemaakt.
Zo is het.